Το Παρίσι και η Βιέννη είναι γνωστά για τα καφέ τους. Από τον δέκατο ένατο αιώνα τα Café είναι τόπος συγκέντρωσης των διανοουμένων, και απόλαυσης ενός καλού καφέ με ενδιαφέρουσα συζήτηση. Κι ενώ τα Café του Παρισιού κατά μήκος της γνωστής Μπουλεβαρ Σαιντ Μισέλ έχουν γίνει λίγο πολύ τουριστικά, τα Café της Βιέννης διατηρούν τον τοπικό τους χαρακτήρα. Παρ’ όλο που μερικά από αυτά είναι σε πολύ κεντρικά και τουριστικά μέρη, είναι κατάμεστα από Βιεννέζους που σταματούν εκεί για να απολαύσουν τον καφέ τους, διαβάζοντας μια ημερήσια εφημερίδα που διατίθεται πάντα στην είσοδο.Το Café Mozart για παράδειγμα, βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το μουσείο Albertina και δίπλα στο Hotel Sacher που επίσης διαθέτει δικό του Café.Παρ’ όλα αυτά, είναι πολύ πιο αγαπημένο στέκι. Ο εσωτερικός διάκοσμος είναι στο στυλ του δεκάτου ενάτου αιώνα, σε χρώματα μπορντώ και χρυσό. Όπως όλα τα παλιά Café ψηλοτάβανο με εντυπωσιακούς πολυελαίους και βαριές κουρτίνες. Στο Café Mozart πήγα περισσότερες φορές από ότι στα άλλα, γιατί το πρώτο γλυκό που έφαγα εκεί μου άρεσε τόσο πολύ ώστε ήθελα να δοκιμάσω και τα άλλα του.
Το πρώτο μου γλυκό εκεί ήταν μια τούρτα κεράσι. Υπέροχη γεύση, το συνόδεψα με ένα καφέ “Μαρία Θηρεσία” που έχει μέσα λικέρ πορτοκάλι και ξύσματα πορτοκαλιού στην σαντιγί . Έτσι ξαναπήγα την επόμενη φορά και δοκίμασα και μια τούρτα φράουλα! Το Café είναι ανοιχτό από το πρωί για breakfast, μετά προσφέρουν καφέ και γλυκά το δε μεσημέρι και το βράδυ Βιεννέζικες σπεσιαλιτέ. Εκεί λοιπόν που είχα ορμήξει στις φραουλίτσες, έπεσε το μάτι μου στο πιάτο ενός Άγγλου κυρίου που καθόταν στο διπλανό τραπεζάκι. Είχε παραγείλλει αρνάκι φέτες ψητό που φαινόταν απίστευτα νόστιμο και δίπλα είχε ένα πουρέ από μπιζέλια. Έκανα μια νοερή σημείωση να το δοκιμάσω κάποια στιγμή αλλά τελικά δε τα κατάφερα.Την τρίτη φορά που πήγα ήταν πάλι νωρίς απογευματάκι, με υπέροχο καιρό, τραπεζάκια έξω, και με παρέα το Βασίλη και την Ελένη. Εκείνο το απόγευμα δοκίμασα το Topfenstrudel που είναι κάτι σε γιαουρτόπιττα με φύλλο, ας πούμε η αυστριακή μπουγάτσα. Ίσως το πιο ωραίο γλυκό που έφαγα εκεί. Τρελαίνομαι για γαλακτερά και κρεμώδη γλυκά.
Στα Café της Βιέννης θα ξαναγυρίσω . . . σειρά τώρα έχει το cafe46, που τίποτα δεν έχει να ζηλέψει από τα Βιενέζικα καφέ, στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας στον πεζόδρομο της Αιόλου & Κολοκοτρώνη, στον αριθμό 46, στου Ψυρρή. Μνήμες από το παρελθόν και πειρασμοί από το παρόν, μαζί με ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό ανθρώπων από όλες τις φυλές του κόσμου, συνθέτουν την εικόνα του Ιστορικού Κέντρου της Αθήνας, που είναι βέβαιο ότι γοητεύει. Η οδός Αιόλου είναι ένας πεζόδρομος που αριστερά και δεξιά του υπάρχουν παλιά καταστήματα, από τα πιο παλιά της Αθήνας. Σ' αυτήν την οδό βρίσκονται πολλές όμορφες καφετέριες που μπορείς να απολαύσεις αμέριμνος τον καφέ σου δίχως να σ' ενοχλούν τα αυτοκίνητα! Μία από αυτές είναι και το cafe46 στο πεζόδρομο της Αιόλου στον αριθμό 46 δίπλα ακριβώς στην άνοδο της οδού Κολοκοτρώνη. Είναι ένα cafe με μοντέρνο διάκοσμο που αποπνέει ιταλικό αέρα, παίζει ποιοτική μουσική και διαθέτει εξαιρετικό σέρβις με κυρίαρχη φυσιογνωμία το Δημήτρη.
